Σε ένα φύλλο χαρτί ξεκινάμε να γράφουμε προτάσεις αρχίζοντας από το Α, εναλλάξ με τον συμπαίκτη μας. Όλες μαζί οι προτάσεις πρέπει να φτιάχνουν μια σύντομη ιστορία με νόημα.
Με τι ταιριάζει;
Ο κάθε παίκτης με τη σειρά προσπαθεί να βρει κάτι που ταιριάζει σε μια λέξη/ αντικείμενο που του λέει ο αντίπαλος του. Κάτι που έχει σχέση, όχι το αντίθετο. Μόλις το βρει έρχεται η σειρά του να ρωτήσει.
Παράδειγμα:
Μέλι – Μέλισσα
Πρωινό – ;
Η μεγαλύτερη πρόταση.
Μια πρόταση αποτελείται από ένα ρήμα και ένα πρόσωπο.
Ξεκινά ο ένας παίκτης σχηματίζοντας μια απλή πρόταση.
Στη συνέχεια ο επόμενος προσθέτει μια λέξη, σε όποια θέση θέλει.
Συνεχίζουμε μέχρι να κάνουμε την πρόταση όσο μεγαλύτερη μπορούμε.
Δέκα λέξεις, μια ιστορία.
Σημειώνουμε δέκα λέξεις τυχαία στο χαρτί. Μπορούμε να τις διαλέξουμε τυχαία από ένα παιδικό λεξικό ή από έναν σωρό με καρτέλες λέξεων που θα έχουμε νωρίτερα ετοιμάσει.
Στη συνέχεια γράφουμε μια ιστορία χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις.
Η βαλίτσα με τις λέξεις.
Χρειαζόμαστε ένα μικρό χαρτονιένιο κουτί και καρτέλες.
Δίνουμε στο κουτί ένα όνομα.
Μέσα συγκεντρώνουμε σχετικές με το θέμα λέξεις, που τις γράφουμε μία σε κάθε καρτέλα. Μπορούμε να προσθέτουμε καρτέλες και όποια στιγμή θέλουμε να μιλήσουμε ή να γράψουμε γι’ αυτό το θέμα, χρησιμοποιώντας τις λέξεις που έχουμε σημειώσει.
Το κρυμμένο αντικείμενο.
Ο ένας παίκτης κρύβει ένα αντικείμενο και οι άλλοι προσπαθούν να μαντέψουν τι είναι κάνοντας ερωτήσεις. Δεν επιτρέπονται οι απαντήσεις ναι και όχι.
Νικητής είναι εκείνος που ανακαλύπτει το αντικείμενο.
Μπορεί να παιχτεί και σε ομάδες.
Ποιος είμαι;
Έχουμε ένα πίνακα με επαγγέλματα. Ένα παιδί διαλέγει ένα επάγγελμα. Τα υπόλοιπα προσπαθούν με ερωτήσεις να βρουν ποιο είναι.
Οι απαντήσεις που δίνει είναι μόνο ΝΑΙ και ΟΧΙ.
Μπορούμε να σημειώνουμε σε κατάλογο τις ερωτήσεις. Το παιχνίδι τελειώνει αν βρεθεί η απάντηση ή αν ειπωθούν 10 Όχι.
Παραλλαγή: Ποιο ζώο είμαι;
Το παιχνίδι με τα αντίθετα.
Δυο παίκτες εναλλάξ λένε λέξεις και τις αντίθετες τους.
Μπορεί να ετοιμαστεί πριν το ξεκίνημα ένα κατάλογος με λέξεις, κοινός για τους παίκτες.
Κάθε παίκτης μπορεί να σημειώσει μέσα τη δική του λέξη. Για τη σειρά παιξίματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα ζάρι και να ξεκινήσει εκείνος που θα φέρει τον μεγαλύτερο αριθμό.
Παραλλαγή.
Στις λέξεις του καταλόγου πρέπει να βρούμε λέξεις που ομοιοκαταληκτούν.
Ποτήρι – ποτιστήρι.
Οι γλωσσοδέτες.
Προσπαθούμε να διαβάσουμε γρήγορα τους γλωσσοδέτες από έναν κατάλογο ή από όπου μπορούμε να βρούμε κάποιους.
Δοκιμάζω την “τύχη μου” στον πολλαπλασιασμό και τη διαίρεση.
Παίρνω ένα χαρτόνι και σχεδιάζω ένα τετράγωνο. Για να το πετύχω χρησιμοποιώ τον γνώμονα και μετράω 8 εκατοστά για κάθε πλευρά.
Στη συνέχεια ενώνω με γραμμή τις απέναντι κορυφές.
Τώρα έχω σχηματισμένα 4 τρίγωνα. Παίρνω το ψαλίδι και τα κόβω.
Με τη βοήθεια του πίνακα πολλαπλασιασμού σημειώνω σε κάθε γωνία από ένα αριθμό από τους πολλαπλασιασμούς της προπαίδειας.
2 Χ 3 = 6 δηλ. Σημειώνω στις γωνίες το 2, το 3 και το 6.
Βάζω τις κάρτες ανακατεμένες στο τραπέζι ανάποδα, ώστε να μη βλέπω τους αριθμούς.
Διαλέγω μία και την πιάνω – πριν την γυρίσω και δω τους αριθμούς – από μία γωνία κρύβοντας τον έναν αριθμό. Βλέποντας τώρα τους άλλους δύο πρέπει να αποφασίσω αν θα κάνω πολλαπλασιασμό ή διαίρεση και ποιον αριθμό θα βρω.
Αν βλέπω το 8 και το 4 θα πρέπει να μαντέψω πως κρύβω:
Οι Έλληνες για πάρα πολλά χρόνια ήταν σκλαβωμένοι στου Τούρκους.
Τα χρόνια περνούσαν και δεν άντεχαν τη σκλαβιά. Συχνά επαναστατούσαν. Μέχρι που το 1821 ξεσηκώθηκαν και πολέμησαν.
Η 25η Μαρτίου είναι μέρα αργίας που έχει διπλή σημασία για τους Έλληνες. Είναι θρησκευτική και εθνική γιορτή. Είναι θρησκευτική, γιατί γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και εθνική, γιατί η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την έναρξη της ελληνικής επανάστασης ενάντια στην οθωμανική κυριαρχία το 1821.
Ο θούριος του Ρήγα.
Ως πότε παλληκάρια, θα ζούμε στα στενά, μονάχοι σαν λιοντάρια, στες ράχες στα βουνά; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά, να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμο, για την πικρή σκλαβιά; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς, τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς; Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.
Ο Ρήγας στο τραγούδι που έγραψε για να συγκινήσει τους σκλαβωμένους, αναφέρει τις άσχημες συνθήκες της ζωής τους, όσα υποφέρουν και τους καλεί να επαναστατήσουν.
Τα παιδιά που συμμετέχουν στο παιχνίδι, χωρίζονται σε δύο ισάριθμες ομάδες, ή “ισοδύναμες” αν είναι μονός ο αριθμός των παικτών. Tο παιχνίδι παίζεται τουλάχιστον με τέσσερις παίκτες (2+2), αλλά είναι διασκεδαστικότερο με μεγάλη παρέα.
Κάθε ομάδα ετοιμάζει την αμπάριζά της η οποία σχεδιάζεται με ένα κύκλο που έχει 3-4 μέτρα διάμετρο. Δίπλα σε αυτήν, με ένα μικρότερο τετράγωνο 2-3 μέτρων, σχεδιάζεται η φυλακή, δηλαδή ο χώρος όπου, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, όποτε πιαστούν, φυλακίζονται οι παίκτες της αντίπαλης ομάδας.
Οι δύο αμπάριζες απέχουν μεταξύ τους 20-40 μέτρα.
Οι ομάδες ρίχνουν ένα κέρμα για να δουν ποια από τις δύο θα ξεκινήσει πρώτη. Αυτή που προκύπτει, στέλνει έναν παίκτη της να βγει από τη θέση του. Αυτός, φωνάζοντας “παίρνω αμπάριζα και βγαίνω”, βγαίνει τρέχοντας προς το χώρο ανάμεσα στις 2 αμπάριζες. Κάποιος παίκτης της αντίπαλης ομάδας βγαίνει και αυτός και τρέχει να τον πιάσει για να τον φυλακίσει. Ο πρώτος υποχωρεί, επειδή φοβάται μήπως σκλαβωθεί αν πιαστεί από τον παίκτη που έφυγε μετά από αυτόν. Τότε, ένας ακόμη παίκτης της πρώτης ομάδας βγαίνει να καλύψει τον συμπαίκτη του, προσπαθώντας παράλληλα να φοβίσει αυτός τον αντίπαλο ή, ακόμη καλύτερα, να τον πιάσει πρώτος. Έτσι, ο ένας μετά τον άλλον, βγαίνουν από την αμπάριζά τους και προσπαθούν να πιάσουν όσους έχουν απομείνει, ενώ κάποιοι ξαναγυρίζουν για να πάρουν δυο ανάσες και να σκεφτούν την επόμενη στρατηγική τους.
Όποιος πιαστεί σκλαβώνεται και πηγαίνει στην αντίπαλη φυλακή, δηλαδή στον αντίστοιχο χώρο που έχει φτιαχτεί για τους σκλάβους. Εκεί περιμένει κάποιον από την ομάδα του, να τον ξεσκλαβώσει. Για να γίνει αυτό αρκεί να τον ακουμπήσει κάποιος συμπαίκτης του. Συνήθως η ομάδα που έχει μερικούς φυλακισμένους βάζει έναν από τους παίκτες της να τους προσέχει.
Tο παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να μείνει ένας παίκτης, σε κάποια από τις δύο ομάδες. Aν αυτός ο τελευταίος καταφέρει, χωρίς να τον ακουμπήσουν, να φτάσει στην αμπάριζα της αντίπαλης ομάδας, τότε ελευθερώνει και παίρνει πίσω όλη την ομάδα του και το παιχνίδι αρχίζει από την αρχή. Αν δεν τα καταφέρει, το παιχνίδι σταματάει με νικήτρια την ομάδα που φυλάκισε όλους τους αντίπαλους παίκτες της
Για την κούκλα έπαιρναν ένα μεγάλο πανί και με άλλα πιο μικρά κομμάτια υφάσματος έφτιαχναν μια μπαλίτσα, την έβαζαν στη μέση του υφάσματος και την έδεναν με ένα σχοινί. Έτσι σχηματιζόταν το κεφάλι της κούκλας.
Μετά με ένα άλλο κομμάτι πανί έφτιαχναν ένα ρολό και το δέναν κάτω απ’ το κεφάλι κι έτσι δημιουργούσαν τα χέρια.
Με ένα μολύβι ζωγράφιζαν τα μάτια, τη μύτη και το στόμα.
Για μα δημιουργήσουν την κούκλα χρησιμοποιούσαν διάφορα υφάσματα, σχοινί και μολύβι.
Με την κούκλα αυτή έπαιζαν τα κορίτσια με τις φίλες τους.
Εργασία της μαθήτριας Α.Ν.
Κούκλα από τη μαθήτρια Α.Ν.Κούκλες από τη μαθήτρια Α.Φ.
Περιγράφουμε ό,τι παρουσιάζει ο πίνακας. Συσχετίζουμε το θέμα με την Καθαρή Δευτέρα.
Φανταζόμαστε πως ο πίνακας είναι μέρος μιας εικόνας που δεν την βλέπουμε ολόκληρη. Όπως ακριβώς βλέπουμε ένα τοπίο μέσα από μια φωτογραφική μηχανή. Αν “ανοίξουμε” με τη φαντασία μας το κάδρο της εικόνας, θα μπορούσαμε να δούμε κάποια πρόσωπα να ετοιμάζονται για το τραπέζι.
Περιγράφουμε τη σκηνή του γεύματος που θα ακολουθήσει – ενδεικτικό κείμενο.
Η μητέρα ετοίμασε το σαρακοστιανό τραπέζι. Έβαλε τον χαλβά, τις ελιές, τα φρέσκα κρεμμυδάκια, τον ταραμά. Έφερε και το κρασί. Μόλις τελείωσε φώναξε όλη την οικογένεια να έρθει στο τραπέζι.
Οι μεγάλοι τσούγκρισαν τα ποτήρια και όλοι είπαν ευχές. Τα φαγητά ήταν πεντανόστιμα. Τα παιδιά όμως ανυπομονούσαν να τελειώσει το φαγητό και να συνεχίσουν το πέταγμα του χαρταετού.
«Ειρήνη»–Η ιστορία ενός παιδιού πρόσφυγα (για παιδιά 5-8 ετών)
Η Ειρήνη είναι ένα μικρό κορίτσι που αναγκάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι της. Στην αρχή βιώνει την ανασφάλεια και την απόρριψη μέχρι να βρει προστασία, αγάπη και ζεστασιά στο πιο απίθανο μέρος.
Η «Ειρήνη» είναι ένα εκπαιδευτικό εργαλείο για παιδιά 5-8 ετών και έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει τους εκπαιδευτικούς να αναπτύξουν μέσα στην τάξη θέματα όπως η διαφορετικότητα, η ανεκτικότητα και οι πολιτισμικές διαφορές.
Η ταινία κινουμένων σχεδίων «Ειρήνη» διαρκεί 7 λεπτά και συνοδεύεται από σημειώσεις για τους εκπαιδευτικούς.
